Uztailak 30 Pertsonen Salerosketaren aurkako Munduko Eguna

Pertsonen salerosketa giza eskubideak urratzearen delitu larrienetakotzat jotzen da, eta XXI. mendeko esklabotzaren sinbolo moderno bat katalogatzen da; horren bidez, pertsonek hirugarren pertsonen askatasuna eta eskubideak galtzen dituzte.

Beren borondatearen aurka, sexu-esplotazioa eta lan-esplotazioa, lan behartuak, etxeko zortasuna, organoen erauzketa eta eskekotasuna jasaten dituzte, besteak beste.


Kalkuluen arabera, pertsonen salerosketaren biktimen % 30 inguru mutilak dira, eta beste % 70 emakumeak eta neskak. Lehenengoak, gehienetan, egoera prekarioetan derrigorrezko lanak egiteko erabiltzen dira, eta emakumeak eta neskak, berriz, oso gaztetatik esplotatzen dira sexualki.

Hori guztia kontuan hartu gabe merkatu beltzeko organoetako merkatariekin zerikusia duten kasuak, edo beste delitu-gertaera batzuekin lotzen direnak, hala nola droga-trafikoarekin.

Gaur egun, mundu mailan 12 milioi pertsona baino gehiago dira delitu horren biktima. Pertsonen trafikorako 500 ibilbide inguru daude, eta horietatik 32 baino ez daude Iberoamerikan.


Horrekin batera, Internetek eta sare sozialek eragin duten arrisku handia nabarmentzen da; izan ere, trafikatzaileek zubi anonimoak dituzte biktima posibleekin, eta giza kontrabandoko sarera erakartzen dituzte.

«Bihotz Urdina» kanpaina Nazio Batuen Erakundearen ekimen bat da, 2008an Vienan (Austria) sortua, pertsonen salerosketaren aurkako borrokari eta horrek gizartean duen eraginari buruz munduko biztanleengan sentsibilizatzera eta kontzientzia sortzera bideratua.

Bihotz urdina pertsonen salerosketaren aurkako borrokaren nazioarteko ikur bihurtu da, pertsonen salerosketaren objektu diren biktimen tristura irudikatuz. Era berean, beste gizaki batzuei erosten eta saltzen dietenen sentiberatasunik eza adierazten du.

Kanpaina honen bidez, parte-hartze masibo eta aktiboa lortu nahi da kausa horren defentsan, esklabotza mota moderno hori desagerrarazteko.