GJH 1 Pobreziaren eta Emakumearen Amaiera Euskadin

Ordaindu gabeko lanaren % 70 inguru (adibidez, haurrak eta adinekoak zaintzea) emakumeek egiten dute, eta horrek eragin handia du diru-sarrera egonkorrak lortzeko gaitasunean, eta areagotu egiten du pobreziaren feminizazioa.

Euskadiko guraso bakarreko familien % 80 baino gehiago emakumeak dira buru, eta horien % 32 pobrezia-arriskuan bizi dira. Laguntza ekonomikorik eta kontziliazio-politikarik ez izateak larriagotu egiten du egoera hori. Euskadin, lanaldi partzialeko edo aldi baterako enpleguetan dauden emakumeen zati handi batek ez du gizarte-segurantzarako erabateko sarbiderik, eta horrek egoera ahulean uzten ditu erretiroaren eta prestazioen aurrean.

Pobrezia desagerraraztea funtsezkoa da garapen iraunkorrerako eta 1. GJH betetzeko, eta hori ezin da lortu pobreziaren feminizazioari heldu gabe. Maila globalean eta Euskadin, emakumeek desabantaila ekonomiko esanguratsuei aurre egiten jarraitzen dute, pobrezia-indize handiagoekin, kalitatezko enpleguak eskuratzeko aukera gutxiagorekin eta ordaindu gabeko lan-gainkargarekin. Guraso bakarreko etxeetan, 65 urtetik gorako etxeetan edo lan prekarioetan dauden emakumeek egoera ahulak bizi dituzte.

Etorkizun inklusibo baterantz aurrera egiteko, funtsezkoa da emakumeek baliabide ekonomikoak, enplegu seguruak eta gizarte-segurantzako eskubideak berdintasunez eskuratzea sustatuko duten politikak ezartzea. Horrela bakarrik hautsi ahal izango da emakumeen pobreziaren zikloa, eta gizarte bidezkoagoa eta iraunkorragoa eraiki.