Virginia Vargas Molinero

Virginia, jokabide-analista zaren aldetik, zein da Lucasek aro digital honetan emozionalki bizirik irauteko irakastera datorren "sekretu" nagusia?

Gurea bezalako mundu batean, like kolpeka hiper-mega-superkonektatuta dagoena baina sarritan emozionalki deskonektatuta, Lucasek irakasten digu benetako biziraupen emozionala gure buruari eta gainerakoei "begiratzen" jakitean datzala. Baina bihotzez begiratzen, benetan, bere istorioaren eta familian edo gelan egiteko ariketen bidez.

Funttsa da ulertzea emozioak ezin direla iragazi ezta editatu ere Instagrameko argazki bat bezala. Gure gorputzean identifikatu behar ditugu modu egokian kudeatu ahal izateko. Eta horrela, komunikazio eraginkorra, entzute aktiboa... izateko gure ingurukoekin.

Umeentzat (eta hain ume ez direnentzat), erabilgarritasun praktikoa modu "automatikotik" "ulermen" modura igarotzea da, haurtzarotik oinarri sendo eta indartsu bat eraikiz.

Zure lana Gasteizko Arte eta Ofizioen Eskolan aurkeztuko duzu. Zergatik aukeratu zenuen ingurune enblematiko hau erresilientziaz eta enpatiaz hitz egiteko?

Ingurune hau aukeratu nuen erresilientzia eta enpatia, niretzat, pertsonok landu ditzakegun arterik konplexu eta ederrenak direlako. Eta Arte eta Ofizioen Eskola sorkuntzaren, ahaleginaren eta eraldaketaren ikur bat da hemen, Gasteizen.

"Lucas-en sekretua" hemen aurkeztea nire omenaldia da hezkuntza emozionala diziplina nagusi gisa tratatu behar dela dioen ideiari. Pazientzia eskatzen duen zerbait, eskultura bat moldatzea edo mihise bat margotzea bezala, eta gainerakoekin "konektatzeko" sentikortasuna eskatzen duena.

AMPEAn defendatzen dugu "lidergoa konexiotik jaiotzen dela". Nola laguntzen dio haurrentzako ipuin batek emakume profesional edo enpresari bati bere egunerokoan?

Negozioen mundua eta haurren emozioen mundua desberdinak direla pentsatzeko joera dugu, baina ez dago errealitatetik urrunago.

Enpresari gisa, taldeak kudeatzen ditugu, negoziatzen eta lideratzen dugu... eta hori guztia giza konexiotik jaiotzen da, AMPEAk ondo defendatzen duen bezala.

Lucasek funtsezkoera garamatza berriro, enpatia garbiara. Bezero bakoitzaren, langile bakoitzaren edo gure buruaren atzean ere baliozkotu beharreko egitura emozional bat dagoela gogoratzen laguntzen digu. Ipuin hau eta bere ariketak irakurtzeak gure abantaila lehiakor nagusiak diren intuizio eta berotasun horrekin konektatzen gaitu berriro, baina sarritan alde batera uzten ditugunak.

25 urteko gazteentzako giza jokabideari buruzko masterclass bat diseinatu beharko bazenu, sare sozialetan desitxuratu ohi diren zein egia psikologiko irakatsiko zenieke?

25 urteko gazteentzat masterclass hori diseinatuko banu, sare sozialek erabat lausotu dituzten hiru "hanka" psikologikotan zentratuko nintzateke:

Sareetan irakasten digute inpaktua estetikaren edo esaldi bikain baten araberakoa dela. Eta egia psikologikoa da konfiantza sortzen dela zure gorputzak zure ahoak dioena kontraesaten ez duenean eta denboran koherentea zarenean. Sarean munduko hainbat pertsonaren kasuak ikusi ditugu jada, euren komunikazioarekin "estropezuak" izan dituztenak. Autentizitateak perfekzio teknikoak baino gehiago "saltzen" duela irakatsiko nieke.

Sareek cancelazioaren kultura edo deseroso egiten gaituenaren aurrean "blokeoa" sustatzen dute. Konfliktoari ihes egiteak gure erresilientzia ahultzen duela irakatsiko nieke. Benetako heldutasun emozionala begirada bati eta elkarrizketa zail bati errespetuz eusteko gai izatea da, emoji batek edo meme batek inoiz ordezkatu ezingo duen zerbait.

Algoritmo zoragarriak etengabeko arrakasta eta bizitza akatsgabeak saritzen ditu. Hala ere, psikologiak dio gure pitzaduren bidez konektatzen garela. Vulnerable agertzea (Lucasek ipuinean egiten duen bezala) ez dela ahulezia bat esango nieke, dagoen tresna eta konexiorik indartsuena baizik.

Azken finean, benetako bizitzak ez duela ediziorik ezta bidegaberik txertatuko nieke. Hain zuzen ere, inperfekzio horretan dagoela euren benetako balioa profesional gisa eta, batez ere, pertsona gisa, bakoitza bakarra baita.

Abian jartze honetan zure AMPEAko kideen babesak zuretzat zer esan nahi duen esaldi bakar batean definitu beharko bazenu, zein izango litzateke?

AMPEAk esan nahi du ulertzea enpresari bat bera ere ez dela irla bat. Proiektu honetan emandako babesa, aurrekoetan bezala, ekintzaile baten ikuspegia komunitatearentzako benetako inpaktu bihurtzen duen bultzada da. Zure talentua baliozkotzen eta bultzatzen duten emakumeek lagunduta zabiltzala jakitea da.