Idoia de la Torre Lozano

Idoia, zerk bultzatu zintuen hasieran banku-sektorea aukeratzera, eta zerk jarraitzen zaitu apasionatzen gaur egun?

Kaixo! Arrazoi asko egon ziren bankuan lan egiteko hautua egin nuenean, baina uste dut gehien erakarri ninduena jendearekiko harremana eta haien bizitzako erabaki ekonomikoetan laguntzeko aukera izan zela. Ni beti izan naiz zenbaki eta kalkuluzale, eta egia esan, Rural Kutxan lan egiten hasi nintzen unibertsitatea amaitu aurretik, eta urtebetez bi gauzak uztartu nituen. Unibertsitateak ezagutza-oinarri sendoa, azterketarako gaitasuna eta ingurune ekonomikoa ulertzeko modua ematen dizu, baina gero, erakundean eguneroko esperientziarekin master bat egin izan banu bezala da. Hori beti eskertuko diot Rural Kutxari, pertsonalki zein profesionaltasunez hazteko aukera eman baitit. Urteekin deskubritu dut finantza-produktuetatik haratago, benetan pasioa eta poz handia ematen didana bezeroekin eta taldeekin sortzen den konfiantzazko harremana dela.

Zure bankuko ibilbidean zehar, zein esango zenuke izan dela ikaskuntzarik handiena edo zure garapen profesionala gehien markatu duen unea?

Hemen une asko egon dira, onak eta ez hain onak, asko erakutsi didaten iraganeko egoera ugari. Oraintxe bertan gauza asko gogoratzen ditut: pezetatik eurorako aldaketa (ni orduan erakundean sartu berri zen "gaztetxo" bat nintzen), 2008ko krisia, non enpresa asko erori ziren eta oso une zailak kudeatuz asko ikasi nuen (bulegoko zuzendari izendatu berritan), pandemia... eta gauza asko erakutsi dizkidaten beste une batzuk. Zalantzarik gabe, aldaketak kudeatu behar izan ditut, lankideei eta bezeroei ziurgabetasun uneetan lagundu, eta batez ere, beti hurbiltasunetik lideratzen ikasi. Nire ibilbide profesionaleko unerik berezienetako bat Zabalganako bulegoaren irekiera izan zen, Mar nire lankidearekin batera. Hutsetik hasi ginen eta pandemia betean: maskarak oparitzen genizkien bezeroei, ez dizut gehiago esango. Erronka handia izan zen, eta erakutsi zigun lanarekin, ilusioarekin eta hurbiltasunarekin posible dela konfiantzazko harremanak eraikitzea une zailenetan ere.

Sektorearen eraldaketa handiaren lekuko izan zara: nola aldatu da zure egunerokoa hasi zinenetik gaur egungo banku-eredura arte?

Hasi nintzenean, lanaren zati handi bat operatiboa eta ia beti aurrez aurrekoa zen. Bezeroen NANak paperean genituen, bulegoan artxibatuta. Gaur egun pentsaezina den zerbait. Gaur egun teknologiak prozesu asko sinplifikatu dizkigu, baina hala ere, niza gizatiarra baliotsuago egin duela uste dut. Orain denbora gehiago ematen dugu aholkularitzan eta pixka bat gutxiago administrazio-kudeaketan. Gure erronka Rural Kutxan da digitalizazioak gure hurbiltasuna inoiz ez galtzea.

Gaur egun, bankuak digitalizazioaren eta bulegoak ixtearen erronkari aurre egin behar dio. Profesional gisa, nola lortzen duzu bezeroarekiko hurbiltasuna eta konfiantza mantentzea hain ingurune teknologikoan?

Teknologia tresna bat izaten saiatzen naiz, eta ez oztopo bat. Bezeroari garaiz egindako dei batek, bere egoera ezagutzeak eta berarekin enpatizatzeak, benetan behar zaituenean prest egoteak eta konponbideak emateak, edozein aplikaziok baino askoz konfiantza handiagoa sortzen du. Hurbiltasuna ez dago kanalaren menpe, bakoitzaren jarreraren menpe baizik. Rural Kutxan beti egin dugu hurbileko banku-eredu baten aldeko apustua. Konpromiso horrek eta hainbeste bezerok urteetan zehar guregan jarri duten konfiantzak Gasteizen hazten jarraitzeko aukera ematen digute aurten bi bulego berrirekin, Arabako Jeneralaren kalean eta Salburuan. Auzo guztietan presente egoten jarraitu nahi dugu, hurbileko zerbitzua eta eskuragarritasuna eskaintzen jarraitzeko.

Tradizioz, bankua oso sektore maskulinizatua izan da ardura-postuetan. AMPEAn duzun posiziotik, nola baloratzen dituzu gaur egungo finantza-sektorean emakumeen lidergoan emandako urratsak?

Hemen bihotza ukitzen didazu galdera honekin. Asko egin dugu aurrera eta egunero ardura-postu gehiago daude gure sektorean, baina oraindik bide luzea dago egiteko. Nire ustez, ardurak hartzeko aukera izan dugun emakumeok ere konpromiso bat dugu: gure erakundean emakumeen talentua sustatzea, beste emakume batzuei beren garapenean laguntzea eta lidergoak estilo bakarra ez duela erakustea. Etorkizunean emakumeak lider izatea nahi badugu, talentu hori gure erakundeetatik hazten lagundu behar dugu. Horregatik, AMPEA bezalako elkarteek ere horretan laguntzen digute, esperientziak partekatzen, aukerak zabaltzen eta lidergoa modu askotan gauzatu daitekeela erakusten, betiere enpatia, babesa eta lankidetzatik abiatuta.

Gaur egungo testuinguru ekonomikoarekin (interes-tasak, inflazioa, etab.), finantza-aholkularitza funtsezkoa da. Zer zeregin duzu une honetan enpresei eta familiei lasaitasuna emateko eta bidaide izateko?

Lehen esan dudan bezala, ziurgabetasun uneetan jendeak lasaitasuna eta argitasuna bilatzen du. Nire lana lehenbizi entzutea da, ondoren azaltzea eta erabakiak ikuspegiz hartzen laguntzea. Sarritan, bezeroak finantza-konponbide bat behar izateaz gain, norbaitek laguntzen diola eta zintzotasunez hitz egiten diola sentitu behar du.

Eta amaitzeko, eskerrak eman nahi dizkiot AMPEAri elkarrizketa honetan parte hartzeko aukeragatik, eta batez ere, Gasteizen emakumeen talentua ikusarazteko egiten ari den lan garrantzitsuagatik. Harrotasuna da elkarteko kide izatea, harrotasuna espazioak eta uneak partekatzea hain arlo ezberdinetatik inspiratzen, ekiten eta lideratzen duten emakumeekin. Hemen nauzue ekarpena egin, lagundu edo babestu dezakedan guztirako. Gure artean elkar babesten dugunean, gizarte osoari mesede egiten dioten aukerak sortzen ditugu!