María Angulo Pérez

2001az geroztik ari zara sektore publikoko digitalizazio-proiektuetan lanean; zer baloratzen duzu gehien gaur egun, erakundeetako eraldaketa-prozesuetan laguntzen duzunean?

Gaur egun gehien motibatzen nauena da ikustea nola teknologiak zerbait "tekniko" izateari uzten dion, erakundeetan eta, batez ere, pertsonen bizitzan hobekuntzarako benetako palanka bihurtzeko.

Sektore publikoko digitalizazio-proiektuetan urte askoan lan egin ondoren, ikasi dut gakoa ez dagoela teknologian bakarrik, baizik eta atzean dagoen arazoa ondo ulertzean, inplikatutako pertsonei entzutean eta hori guztia erabilgarriak eta jasangarriak diren soluzioetan itzultzean.

Aldaketa-prozesuetan laguntzeak bereziki ilusionatzen nau oraindik ere, erakunde bakoitzak bere ritmorik eta bere erresistentziak dituelako, eta hor sortzen baita benetan balioa: eraldaketa helburu soil bat izan ez dadin laguntzean, baizik eta egunerokoan adoptatzen eta bizitzen den errealitate bat.

Eta denborarekin zerbait baieztatu badut, zera da: teknologiak oso azkar egiten du aurrera, baina benetan diferentzia markatzen duena teknologia hori bultzatzen eta posible egiten duten pertsonak direla.

Erakunde publiko batek eraldatu nahi duenean, aldaketa ez da teknologikoa soilik. Zer da zailena eraldaketa hori pertsonengan eta lan egiteko moduan bultzatzerakoan?

Edozein eraldaketa digitaleko prozesutan erronkarik handiena ez da teknologia, pertsonak eta lan egiteko modua baizik.

Sektore publikoan, non taldeek esperientzia handia eta prozedura oso finkatuak dituzten, aldaketak denbora, entzumena eta pedagogia handia eskatzen du. Kontua ez da metodologia edo tresna berriak inposatzea, aldaketaren "zertarako" hori ulertzen laguntzea eta trantsizioan pixkanaka laguntzea baizik.

Nire esperientzian, hoberen funtzionatzen duena kasu zehatz eta hurbilekoetatik hasteko izaten da, emaitza errealak eta azkarrak ikusteko aukera ematen dutenak. Horrek konfiantza sortzen du eta aldaketa zerbait teoriko gisa ikusteari uzten eta egunerokoan erabilgarria den zerbait bihurtzen laguntzen du.

Gakoa da, baita ere, profil desberdinen arteko elkarlanerako espazioak sortzea: teknikariak, kudeatzaileak eta erabiltzaileak. Perspektiba horiek lerrokatzen direnean, diseinatzen diren soluzioak askoz errealistagoak eta jasangarriagoak dira.

Azken finean, eraldaketa digitala ez doa dagoena ordezkatzeaz, baizik eta zentzuz eta pertsonak erdigunean jarriz eboluzionatzeaz.

AMPEAko Zuzendaritza Batzordeko Idazkari Nagusi gisa, zein da zure ikuspegia emakumeak erabakiak hartzeko postuetan duen zereginari buruz, eta nola egiten duzu lan merkatuan aukera berriak sortzeko?

Nire ustez, emakumeak erabakiak hartzeko postuetan duen zeregina gero eta finkatuago dago, baina oraindik bidea dago egiteko presentzia hori arlo guztietan benetan orekatua eta normalizatua izan dadin.

Ordezkaritzatik harago, garrantzitsuena da emakumeak erabakitzen, diseinatzen eta eraldatzen den espazioetan egotea. Eta horrek esan nahi du ez bakarrik postu horietara iristea, baita baldintza berdinetan jarduteko beharrezko konfiantza eta aukerak izatea ere.

AMPEAn dudan esperientziatik, zehazki horixe da ematen saiatzen naizena: konexioak sortzea, erreferenteak ikusaraztea eta lan-aukera berriei ateak irekitzea. Askotan aldaketa ez dator hitzaldi handietatik, emakumeek elkar babesteko, esperientziak partekatzeko eta proiektu edo lankidetzetara sartzeko benetako sareak sortzetik baizik.

Belaunaldien arteko elkarlana bultzatzea ere funtsezkoa dela uste dut, talentu gazteak erabakiak hartzea asko aberasten duten begirada berriak ekartzen baititu.

Azken finean, emakumeak ardura-postuetara iristeaz gain, konfiantzaz eta osorik gara daitezkeen ingurune bat eraikitzea da kontua.

Deustuko Unibertsitatean irakasle eta Inspira STEAMen mentore izan zara. Zer esango zenieke karrera teknologikoei beldurra dieten neska gazteei eraldaketa digitalaren lidergoa hartzera ausart daitezen?

Esango niekeen lehenengo gauza da beldurra normala dela, batez ere karrera batek "oso teknikoa" edo orain arte ikusi dutenetik urrunekoa badirudi. Baina beldur horrek ez luke muga izan behar, esploratzea merezi duen zerbait berriaren aurrean dauden seinale baizik.