Elena Fernández de Pinedo

Elena, zein izan da zure erronkarik handiena emakume enpresaburu gisa Edacex sendotzerakoan eta zer ikasgai nagusi utzi dizu?

Nire ustez, ekiteak pazientzia izaten erakusten dizu, batez ere. Hasitakoan guztia lehenengo egunetik ondo ateratzea nahi duzu, baina, denborarekin, gauza garrantzitsuak poliki-poliki eraikitzen direla konturatzen zara.

Gure kasuan, oso baliotsua den zerbaitekin egiten dugu lan: konfiantzarekin. Guraso batzuek beren semea edo alaba atzerrira hilabete batzuetarako ikastera joatea erabakitzen dutenean, ez dute programa bat soilik aukeratzen ari, erantzukizun izugarria uzten ari dira zure eskuetan.

Hori izan da, ziurrenik, erronkarik handiena eta ikasgairik handiena ere bai. Konfiantza egunez egun irabazten dela ulertzea, agintzen duzuna betez, zintzoa izanez eta benetan behar zaituztenean hor egonez.

Ilusio gehien egiten didana da gaur egun EDACEXera iristen diren familia asko beste familia batek gure berri eman dielako etortzen direla. Nire ustez, ez dago hori baino errekonozimendu hoberik.

Zuen punturik sendoena hurbileko eta familiako arreta da. Nola eragiten du lidergo enpatikoak gurasoen eta ikasleen konfiantza bereganatzeko orduan?

Guztian eragiten du.

Beti esaten dut gure lana ez dela truke bat antolatzea soilik. Familia bati bere seme-alabentzat garrantzitsuenetakoa den erabakietako batean laguntzea da.

Ni ere ama naiz eta ezin hobeto ulertzen ditut gurasoek aireportuan agur esateko unea iristen denean sentitzen dituzten zalantzak, ilusioa eta nerbioak.

Horregatik, aholkatu aurretik asko entzuten saiatzen naiz. Ikasle bakoitza ezberdina da eta ez dut soluzio estandarretan sinesten. Familia bakoitza ondo ezagutzea gustatzen zait, zer bilatzen duen ulertzea eta mutil edo neska horrekin benetan hobekien egokitzen den programa gomendatzea.

Ikastetxeak eta lan egiten dugun pertsonak pertsonalki ezagutzea ere oso garrantzitsua dela uste dut. Urtero bidaiatzen dut helmugak bisitatzeko eta gure kolaboratzaileekin biltzeko, bertatik bertara ezagutzen dudana gomendatzea gustatzen baitzait.

Nire ustez, hurbiltasun horrek sentiarazten die familiei beti dagoela norbait beste aldean ezagutzen dituena, behar dutenean erantzuten duena eta esperientzia osoan zehar lagunduko diena.

Hizkuntzak ikasteaz harago, zer funtsezko gaitasun ematen dizkie nazioarteko esperientzia batek gazteei biharko liderrak izan daitezen?

Hizkuntza oso garrantzitsua da, baina, egia esan, gainerako guztiaren ondorio bat dela uste dut ia.

Ikasle bat benetan aldatzen duena erosotasun-eremutik ateratzea da. Beren kabuz moldatzen ikasten dute, beste kultura bateko jendearekin bizitzen, egoera berriak konpontzen eta beren buruarengan askoz gehiago fidatzen.

Urtero dugu eboluzio hori ikusteko zortea. Ilusioz eta zalantza askorekin iristen dira. Hilabete batzuk geroago, askoz helduagoak, autonomoagoak eta munduaren ikuspegi askoz zabalagoa duten mutil eta neska gisa itzultzen dira.

Nire ustez, esperientzia horiek bizi osoan laguntzen diete. Beren etorkizun profesionalean laguntzeaz gain, erronkei aurre egiteko moduan, besteekin erlazionatzeko moduan eta lehen agian oharkabean pasatzen ziren aukerak baloratzeko moduan ere laguntzen die.

Nazioarteko operatiba duen negozio bat kudeatzeak asko eskatzen du. Nola lortzen duzu lanaren eta zure bizitza pertsonalaren arteko oreka mantentzea?

Ez dut esango erraza denik, ez baita.

Urteko garai batzuk oso biziak izaten dira. Herrialde ezberdinekin egiten dugu lan, ordutegi ezberdinekin, eta beti sor daiteke ezustekoren bat.

Urteekin hobeto antolatzen ikasi dut eta, batez ere, nire inguruko taldeaz fidatzen. Horri esker, gaur egun lana lasaitasun handiagoz hartu dezaket.

Deskonektatzea lortzen dudanean, benetan egiten saiatzen naiz. Nire familiarekin egoteak, bidaiatzeak edo, besterik gabe, une txikiez gozatzeak indar gehiagorekin itzultzen laguntzen dit.

Nire ustez, oreka perfektua ez da existitzen, baina garrantzitsua da zure lanaz gozatzea, kanpoan ere bizitza dagoela ahaztu gabe.

Zer aholku emango zenioke AMPEA sareko emakume bati, ekitea edo bere proiektua haztea pentsatzen ari bada?

Nire ustez, lehenengo gauza benetan pasioa pizten dizun zerbaitetan aritzea da. Ekiteak ordu asko, ahalegin handia eta une zailak ere eskatzen ditu. Egiten duzunaz gozatzen ez baduzu, oso zaila da ilusioari eustea zailtasunak iristen direnean.

Ikasteari inoiz ez zaiola utzi behar ere uste dut. Beti daude gauzak oso ondo egiten dituzten pertsonak, eta haiei behatzea, entzutea eta haiengandik ikastea hazten jarraitzeko modu bat da. Kontua ez da itsu-itsu kopiatzea, gauzak ondo egiten dituztenengandik ikastea eta ideia horiek zure lan egiteko modura egokitzea baizik.

Eta, batez ere, bere balioei leial izateko esango nioke. Gauzak zintzotasunez egiten dituzunean, zure lanarekin gozatzen duzunean eta eskaintzen duzun horretan benetan sinesten duzunean, hori transmititu egiten da. Pasioa kutsagarria da eta jendeak hauteman egiten du. Azken finean, konfiantza eta eraikitzen dituzun harremanak dira proiektu bat hazarazten dutenak.

Atzerrira doazen ikasleei hainbeste urtez lagundu ondoren, zer da gehien hunkitzen zaituena itzultzen direla ikusten duzunean?

Zalantzarik gabe, zeinen asko hazi diren egiaztatzeak.

Askotan gurasoak eurak izaten dira esaten digutenak: "Beste pertsona bat bihurtuta itzuli da". Eta ez dira ingelesaz bakarrik ari, itzultzen diren segurtasunaz, bereganatu duten heldutasunaz eta etxetik urrun biziz ikasi duten guztiaz ari dira.

Nire ustez, hori da nazioarteko esperientzia baten benetako balioa. Ez da beste herrialde batean ikastea bakarrik, norbera zer egiteko gai den deskubritzea da, egokitzen ikastea, konfiantza hartzea eta adimena mundua ikusteko beste modu batzuetara irekitzea.

Azken finean, guk ez dugu atzerrian ikastaro bat antolatzen laguntzen soilik; mutil eta neska ugariri beren bizitzan, kasu askotan, inflexio-puntu bat markatuko duen esperientzia batean laguntzeko zortea dugu. Eta bide horren parte izateak, hainbeste urteren ondoren, nire lanetik gehien hunkitzen nauena izaten jarraitzen du.